พี่ น้อง

เมื่อครั้งที่ครอบครัวของฉันยังอาศัยอยู่ที่บ้านหลังแรก ตอนนั้นฉันมีพี่น้องสี่คน ทั้งหมดล้วนเป็นผู้ชาย ชัช เชาว์ ชาน และ เอก เราพี่น้องจะเรียกคำแทนตัวเองระหว่างกันว่า “เพื่อน” และเรียกคำแทนตัวเองกับพ่อแม่ว่า “น้อง…” น้องชัช น้องเชาว์ น้องชาน น้องเอก เราทั้งสี่แทบจะมีโลกเป็นส่วนตัวของพวกเรา เพราะบ้านของเราปลีกแยกออกมาจากหมู่บ้านพอสมควร เราก็เลยอาศัยพื้นที่รอบๆบ้านเป็นที่เล่นที่สนุกของพวกเราตามประสา มีต้นมะพร้าวไม่สูงเกินให้เราปีนป่ายเล่น ฉันชอบแอบปีนขึ้นไปดูลูกนกเอี้ยงในรังบนต้นมะพร้าวทุกวัน ฉันเห็นมันตั้งแต่ยังเป็นไข่ วันแล้ววันเล่าจนขนมันงอกขึ้นเต็มตัวแล้วก็ออกบินตามแม่มันไปหากิน มีจอมปลวกหลายๆลูกให้พวกเราเล่นข้าศึกพิชิตเมือง นักรบที่เก่งกล้าจะสามารถยืนหยัดถีบนักสู้ที่มาประชิดเมืองจนหัวทิ่มหัวคะมำ กลิ้งกุกกุกลงไปนอนแอ้งแม้งที่ตีนจอมปลวก แล้วผู้ชนะก็เต้นไชโยโห่ร้องดีใจแกมถากถางเยาะเย้ยผู้แพ้ แม้ว่าฉันกับชานจะรวมพลังกันเข้าพิชิต แต่ก็พ่ายเสียท่าแก่เจ้าเมืองชัชทุกครั้งไป …

Continue reading