หมู่บ้านของฉัน

หมู่บ้านเล็กๆของฉันอยู่ห่างไกลความเจริญ ไม่มีไฟฟ้า ไม่มีถนนลาดยาง เป็นแค่ทางดินแค่รถยนต์พอวิ่งได้ จากทางลาดยางเข้ามาที่หมู่บ้านของเราระยะทางห้ากิโล สองข้างทางของถนนหรือทางดินนั้นผ่านป่ารกหรือไม่ก็เป็นสวนยางเก่าแก่อายุคงไล่เลี่ยกับพ่อของฉัน เส้นทางนี้ต้องผ่านคลองทั้งเล็กและใหญ่ถึงสี่คลอง แต่ละคลองก็มีสะพานไม้เก่าๆรถยนต์เล็กหรือใหญ่ก็ขับผ่านได้ แต่ต้องชำนาญและใจกล้าพอ ยิ่งลึกเข้ามาใกล้หมู่บ้าน สะพานก็จะยิ่งวิบากกรรม โดยเฉพาะคลองสุดท้ายก่อนถึงหมู่บ้านของเรา เราเรียกคลองเหมือง เพราะมีนายทุนในเมืองเขามาสร้างเหมืองอยู่ถัดจากคลองเข้ามาไม่ไกล เขาสร้างสะพานข้ามคลองเอาไว้ให้รถบรรทุกแร่ของเขาได้ขับผ่านได้ เขาใช้ซุงทั้งต้นทำเป็นเสาและพาดด้านบนอีกฝากละสามต้นซ้ายขวา …

Continue reading