พ่อเฒ่า แม่เฒ่า

“เฉี้ยวหล่ะ อีกอ เฉี้ยวหล่ะ” … ฉันไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร แต่เป็นคำติดปากของพ่อเฒ่าในยามอารมณ์ดีที่มักตะแบงลั่น แล้วตามด้วยเสียงหัวเราะดังก้องชุดใหญ่ในขณะนั่งสูบใบจากควันโขมงอยู่บนแคร่หน้าบ้าน แล้วก็ร่ายบทหนังตะลุงโหวกเหวกเฮฮา มันเป็นคำเล่นหรือเป็นท่อนฮุกที่เป็นเอกลักษณ์ของแกเมื่อครั้งใช้พากษ์หนังตะลุง พ่อเฒ่าเคยเป็นนายหนังเมื่อครั้งยังหนุ่ม นายหนังนอกจะเป็นผู้เชิดหนังตะลุง เป็นหัวหน้าคณะหนังตะลุงแล้ว นายหนังยังเป็นคนมีชื่อเสียงไปไกล เพราะต้องเดินทางไปเล่นหนังตะลุงหลายพื้นที่หลายจังหวัด ยิ่งเป็นนายหนังหนุ่มๆยิ่งมีเสนห์ไม่น้อย เพราะนายหนังจะเก่งใช้คำพูด เจ้าบทเจ้ากลอนและมีอารมณ์ขัน ได้ยินมาว่าพ่อเฒ่าฉันก็อยู่ในข่ายนี้เช่นกัน ตอนหนุ่มๆทั้งเนื้อหอมทั้งเจ้าชู้พอตัว แถมชอบแอบเข้าวงไพ่วงไฮโลอยู่บ่อยๆ ฉันยังไม่เคยได้เห็นพ่อเฒ่าเล่นหนังตะลุงมาก่อน เพราะแกเลิกเล่นตั้งแต่ก่อนมาตั้งรกรากที่นี่แล้ว ซึ่งก็นานโข แต่ก็ยังคงมีตาเหี้ยงเพื่อนสนิทของแกที่ยังเรียกแกว่า “นายหนัง” บ่อยครั้งตาเหี้ยงจะเดินพยุงร่างผอมๆมาเยี่ยมเยียนพ่อเฒ่าเพื่อนเก่าแก่ แล้วก็นั่งรื้อฟื้นอดีตกันอย่างออกรสชาติสนุกสนานเฮฮา แถมด้วยเสียงพากษ์ เจ้าเมือง ดาบส หนูนุ้ย ไอ้เท่ง สะหม้อ เป็นระยะๆ พื้นเพเดิมของพ่อเฒ่าเป็นชาวพัทลุง ส่วนแม่เฒ่าเป็นชาวสิงหนคร พ่อเฒ่าชื่อ “เปลือน” แม่เฒ่าชื่อ “เลื่อน” ทั้งพ่อเฒ่าและแม่เฒ่าเป็นพี่คนโต พ่อเฒ่ามีน้องหลายคน แต่ฉันรู้จักเพียงตาเปลื้องและตาไข่ ส่วนน้องของแม่เฒ่าฉันรู้จักหมดทุกคน ยายลั่น ยายเลี่ยน ยายปาน ยายเนี่ยว ยายลิ่ม และตาพ่วง …

Continue reading